Wykonanie wystawy stałej - Najstarsze dzieje. Suwalszczyzna i Wschodnie Mazury od schyłku epoki lodowej do upadku Jaćwieży.

Opis przedmiotu przetargu: Wystawa będzie realizowana w czterech salach ekspozycyjnych o łącznej powierzchni 126,5 m2 na parterze budynku Muzeum Okręgowego w Suwałkach przy ul. Kościuszki 81. Ekspozycja zaprojektowana jest w formie tzw. wystawy narracyjnej o układzie labiryntowym, opowiadającej o historii przy pomocy rekonstrukcji autentycznych obiektów umieszczonych w scenograficznej aranżacji poszczególnych sal. Wystawa zostanie wbudowana we wnętrza istniejącej struktury architektonicznej budynku, nie naruszając zastanych ścian, instalacji elektrycznych, grzewczych, systemów wentylacji i p.poż. Istniejące otwory okienne zostaną zabudowane, a całość będzie oświetlona światłem sztucznym według oddzielnego projektu technicznego. Każda z poszczególnych sal pokazujących dany wycinek dziejów jest zaaranżowana w indywidualny sposób. Posłużą temu zarówno wykorzystane obiekty, sposób oświetlenia, jak również architektoniczna aranżacja przestrzeni przy użyciu specjalnie zaprojektowanych sufitów czy fragmentów zbudowanych podłóg. W przestrzeń scenograficzną włączone będą plansze graficzne i tablice informacyjne oraz punkty multimedialne zawierające treści merytoryczno - opisowe. Uwaga! 1. Część graficzna wystawy, tj. plansze, teksty informacyjne oraz podpisy pod eksponatami są wyłączone z zakresu bieżącego zamówienia i będą przedmiotem odrębnego postępowania przetargowego. 2. Instalacje elektryczne mają być wykonane jedynie w zakresie poprowadzenia natynkowo linii zasilających z wypustami, dostosowania istniejącej instalacji przeciwpożarowej do nowej aranżacji pomieszczeń i uzupełnienia zabezpieczeń w istniejącej rozdzielni głównej według załączonego przedmiaru robót i projektu wykonawczego. Pozostałe elementy projektu instalacji elektrycznej wystawy będą przedmiotem odrębnego postępowania przetargowego w terminie późniejszym. SALA I Pokój pytań. Sala pierwsza o powierzchni 20,0 m2 jest pomieszczeniem wejściowym i początkiem wystawy archeologicznej. Stanowi rodzaj magazynu i schowka muzealnego, gdzie znajdą się nie posegregowane obiekty, skrzynie i pudła. Całość ma sprawiać wrażenie starego wnętrza, w którym zaprojektowane przedmioty przypominają meble i sprzęty z pierwszej połowy ubiegłego wieku. Przestrzeń sali poprzez scenograficzną aranżację ma zbudować klimat całej wystawy i zwrócić uwagę odbiorcy na umieszczone w niej tablice tekstowe z prostymi pytaniami, jakie związane są z poszczególnymi zagadnieniami wystawy. Znajdujący się w pomieszczeniu centralny obiekt - gablota z pulpitami i wysuwanymi szufladami - umożliwi prezentację różnych drobnych obiektów i przedmiotów, wśród nich zabytków i narzędzi pracy archeologa oraz historyka. SALA II Epoka kamienia, mezolit, elementy neolityczne oraz z wczesnej epoki brązu. Sala druga o powierzchni 30,9 m2 przedstawia najdłuższy okres w dziejach Polski północno-wschodniej i rozpocznie się od ukazania specyfiki zmieniających się warunków środowiskowych (lądolód, zlodowacenie, tundra) oraz obecności i roli surowca do produkcji najważniejszych i najliczniejszych narzędzi - krzemienia kredowego odmiany północno-wschodniej. Aranżację przestrzeni rozpocznie scenograficzno - rzeźbiarska imitacja przekroju przez lodową ścianę lodowca, w której umieszczone będą podświetlane gabloty z zachowanymi obiektami. Kluczowym elementem w tej sali będzie rekonstrukcja chaty kundajskiej pokazująca warunki życia w tamtym okresie. Drugą część ekspozycji w tej sali stanowi aranżacja przestrzenna pokazująca fragment warsztatu pracy archeologa z jego biurkiem (w blat biurka wmontowany jest monitor dotykowy z prezentacją) i półkami schowanymi za wejściem w długim ekspozycyjnym regale, na którym umieszczone będą książki, szkice, grafiki i przedmioty. Ta część aranżacji nawiązuje charakterem i stylistyką do obiektów w sali I. SALA III Schyłek epoki brązu i wczesna epoka żelaza. W sali trzeciej o powierzchni 35,2 m2 przestrzeń wejściowa po lewej stronie łączy się z poprzednią salą poprzez scenograficzną aranżację regału z gablotami prezentującymi materiały merytoryczne związane z tą częścią ekspozycji. Elementem zamykającym regał jest stół - biurko makieciarza z fragmentami makiety, rysunkami i materiałami pomocniczymi. Pozostała część przestrzeni tej sali zorganizowana jest wokół trzech aranżacji scenograficznych: - imitacji rusztu osiedla nawodnego z wbudowaną gablotą z makietą osiedla nawodnego w Pieczarkach; - przekroju przez zrekonstruowane wnętrze chaty bałtyjskiej z wyposażeniem; - fragmentu sali z obniżonym scenograficznym sufitem oraz podniesioną podłogą, obejmującym prezentację różnych sposobów pochówku. Znajdzie się tutaj 5 instalacji - rekonstrukcji funeralnych oglądanych przez widza z różnej perspektywy. SALA IV Jaćwież wczesnośredniowieczna. Charakter ostatniej sali o powierzchni 40,4 m2 określa drewniana palisada otaczająca centralny obiekt - rzeźbę (obrazującą pień drzewa z rozchodzącymi się pod sufitem rzeźbiarskim wyobrażeniem konarów, tworzących ażurowy sufit) mieszczący gablotę z makietą grodu w Szurpiłach i gabloty z prezentacjami znalezionych obiektów. Drewniana palisada imitująca zaporę otaczającą jaćwieskie grody, stanowi miejsce ukrycia i zamocowania wielu elementów wystawienniczych - gablot i monitorów. Elementem dopełniającym tą część ekspozycji jest umieszczone z boku stanowisko współczesnego archeologa z komputerem zawierającym zdjęcia i materiały ze współczesnych wykopalisk archeologicznych. W ostatniej części zamykającej wystawę palisada zamienia się w spalone ogrodzenie, obok umieszczone po prawej stronie od wejścia - wiszące kule z wytworami sztuki jubilerskiej Bałtów i rekonstrukcja kurhanu. Symbolicznym zamknięciem ekspozycji jest ekran z projekcją fragmentu filmu Krzyżacy pokazujący symbolicznie schyłek tej intrygującej i mało znanej społeczności.